జర్నలిస్ట్ డైరీ ఎలా ఉంటుందో అందరికి తెలుసు. నా డైరీ లో మాత్రం ఎప్పుడూ తోలి పేజీ లో ఈ మాటలే ఉండేవి. ఇప్పటికీ ఇవే ఉంటాయి. ఎందుకంటే ... అసాధ్యాలు కలలకే పరిమితం కదా.
జైళ్లలో నేరస్తులు ఉండని రోజు కోసం
ఆస్పత్రులలో రోగులు ఉండని రోజు కోసం
రోడ్లపై ప్రమాదాలు ఉండని రోజు కోసం.... నేను ప్రార్థిస్తున్నాను
ఎక్కడా పోలీసులు, సైనికులు కనిపించని రోజు కోసం...
ఆయుధాగారాల్లో తుపాకులు కనిపించని రోజు కోసం
అడవుల్లో వేటగాళ్ళు కనిపించని రోజు కోసం
చివరికి...
వార్తా పత్రికల్లో వార్తలు కనిపించని రోజు కోసం
నేను ప్రార్థిస్తున్నాను ...
విశ్వ శాంతిని, సౌఖ్యాన్ని ఆకాంక్షిస్తూ ఓ ఇంగ్లీష్ కవి ఊహల్లో ఊపిరి పోసుకున్న పాట ఇది.
ఎక్కడ సేకరించానో తెలియదు. రెండు పదుల వయసులో ... జర్నలిస్టుగా నా తోలి డైరీలో రాసుకున్న ఈ కవిత తాలూకు కవి ఎవరో నాకు తెలియదు. కానీ ఈ మాటలు నన్ను ఎప్పుడూ వెంటాడుతూనే ఉంటాయి . ఆనాటి ఆ డైరీ రాతే ... ఇక్కడ ఫోటోలో కనిపిస్తున్నది.
ఇప్పటికి నాకు అర్థం కానిది ఒకటే... నేనెలా జర్నలిస్ట్ ని అయ్యానో... ఈ మహానగరంలో ఎలా బతుకుతున్నానో ... అన్నదే
No comments:
Post a Comment